به نام خدا

 

مقدمه؛ درباره ما بیشتر بدانید

سال‌هاست که در دانشگاه با دانشجویان سر و کار دارم. بیش از ده سال هم هست که در کنار کار معلمی در دانشگاه، به عنوان مشاور و ارزیاب منابع انسانی با شرکت‌های مختلف خصوصی و دولتی از آذربایجان و عسلویه گرفته تا سمنان و تهران و کاشان همکاری داشته‌ام. از نزدیک با کارشناسان و مهندسان جوان در ارتباط بوده‌ام و پای صحبت‌شان نشسته‌ام.

افسوس‌ها !

ولی گاهی افسوس می‌خورم که این فارغ‌التحصیلان که سرمایه‌های واقعی کشور هستند و هزینه‌های زیادی را تا این برهه از زندگی صرف کرده‌اند، بعضی از مهارت‌های ضروری و لازم برای کار و زندگی را ندارند. در میان آنها کسانی بودند که حتی عضو بنیاد ملی نخبگان هم هستند اما در برقراری یک ارتباط اولیه‌ی سالم و مؤثر با اطرافیان خود عاجز هستند و در مدیریت ابعاد زندگی شخصی خودشان مشکل داشتند. ریشه‌ی این مشکلات را می‌توان در الگوهای غلط تربیتی و ارتباطی والدین و یا مدرسه و همچنین در ضعف و ناکافی بودن آموزش‌های گذرانده شده یافت.

هرچند در مصاحبه‌ها و مشاوره‌های کارشناسان و مهندسان سازمانها جلوتر می‌رفتم، افسوس می‌خوردم که برای یاد گرفتن بعضی مهارت‌ها خیلی دیر شده و ای کاش در دوران کودکی و نوجوانی به آنها آموزش درست و صحیح داده می‌شد. این حس و تجربه برایم یک دغدغه‌ی ذهنی شد تا بتوانم(به عنوان یک پدر و معلم)، برای نسل بعد قدمی بردارم.

فرصتی به نام مثبت مدرسه

از سال ۱۴۰۱ با همکاری یکی از دبیران توانمند، تجربه آموزش نوجوانان را از مدارس تیزهوشان کلید زدیم.
قالب آموزش‌ها، کارگاه‌های نیمروزه‌ای بود که با استفاده از تمرین و بازی، الگوهای ذهنی اشتباه نوجوانان را به آنها نشان داده و به چالش می‌کشید. وقتی آنها از کشف و شناخت ذهنیت‌هایشان ذوق می‌کردند و اشتیاق زیادی به بیشتر دانستن نشان می‌دادند، برای ما جالب و البته انرژی‌‌بخش بود. همزمان جلساتی برای والدین نوجوانان طراحی و اجرا شد تا بستر مناسبی در خانه هم فراهم شود. شکر خدا استقبال والدین هم خوب بود. گویا والدین هم حلقه‌ی گمشده‌شان را در این جلسات پیدا کرده بودند و جواب سوالاتشان را می‌گرفتند.

تمام اینها باعث شد که با روحیه و انگیزه‌ای مضاعف به مسیر خود سرعت ببخشیم. در سال 1402 جلسات و کارگاه‌های بیشتری برگزار و سعی کردیم افراد خوش فکر و خلاقی را به جمع مثبت مدرسه اضافه کنیم تا با ساماندهی بهتر، محصولات بیشتر و باکیفیت‌تری در حوزه‌های مهارتی به نوجوان‌ها و خانواده‌ها ارائه بدهیم. این فرایند با ایجاد ساختارهای آموزشی و محصولات مختلف تا کنون (بهار 1404) استمرار یافته که در ادامه گزارش تفصیل آن بیان می شود.

ان‌شاءالله، به امید خدا و با همکاری والدین گرامی، در این مسیر تأثیرگذار و مفید واقع شویم.

 

علیرضا چیت سازیان